ดร. กมล รอดคล้าย เลขาธิการสภาการศึกษา กล่าวว่า สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษามีความมุ่งมั่น ตั้งใจ เพื่อพัฒนาประเทศให้มีความเจริญรุดหน้า เป็นประเทศพัฒนาแล้ว หากไม่ร่วมกันเปลี่ยนแปลง ประเทศไทยจะกลายเป็นประเทศที่ล่าหลังที่สุดในอาเซียนในอนาคต ถ้าประเทศไทยต้องการเป็นประเทศพัฒนาแล้ว คนในชาติหลุดจากประเทศที่ติดกับดักรายได้ปานกลาง ต้องมีวิสัยทัศน์ของประเทศที่ชัดเจน โดยรัฐบาลได้กำหนดวิสัยทัศน์ว่า ประเทศไทยต้องเป็นประเทศที่ความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน คนไทยพ้นจากประเทศรายได้ปานกลางเป็นประเทศพัฒนาแล้ว ดำรงอยู่ได้ในฐานของหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง  จากกรอบความคิดนี้ กระบวนการศึกษาต้องสร้างคนที่มีคุณภาพให้ได้ ซึ่งรัฐธรรมนูญฉบับใหม่มีการระบุไว้ชัดเจนว่า เด็กไทยในอนาคตจะต้องเป็นเด็กดี  มีวินัย ได้เรียนรู้ตามสมรรถนะของตนเอง เพื่อเป็นทุนมนุษย์ที่จะพัฒนาประเทศในอนาคต พร้อมรองรับการเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด  จุดมุ่งหมายที่มุ่งหวังนั้น หน้าที่หลักย่อมเป็นของกระทรวงศึกษาธิการ แต่การศึกษาไม่สามารถสำเร็จด้วยหน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่ง ต้องได้รับความร่วมมือจากภาคส่วนต่างๆ  


          ทั้งนี้ สกศ. มีหน้าที่จัดทำแผนการศึกษาแห่งชาติ ซึ่งเป็นแผนการศึกษาฉบับใหม่ที่มีความพิเศษ คือ เป็นแผนการศึกษาตลอดช่วงชีวิตของคน  ตั้งแต่เด็กแรกเกิดจนเสียชีวิต นี่คือสาเหตุที่ทำให้บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญให้มีการจัดการศึกษาฟรีตั้งแต่แรกเกิด ช่วงแรกเกิดกระทรวงสาธารณสุขดูแล เมื่อเข้าโรงเรียนกระทรวงศึกษาธิการเข้ามาเป็นเจ้าภาพ เมื่อพูดถึงอุดมศึกษาทุกภาคส่วนต้องร่วมกันจัดการศึกษา อดีตมีมหาวิทยาลัยของรัฐ มหาวิทยาลัยเอกชน แต่ปัจจุบันมีมหาวิทยาลัยที่ตั้งโดยภาคธุรกิจ ด้านการค้าปลีก พลังงาน  มีมหาวิทยาลัยท้องถิ่น เมื่อเข้าสู่วัยแรงงาน  กรมพัฒนาฝีมือแรงงานเข้ามาดูแล  มีการอบรมพัฒนาเพื่อสร้างคนรุ่นใหม่ที่มีคุณภาพ สามารถขับเคลื่อนประเทศไทยเป็นประเทศ ๔.๐ ซึ่งเป็นการสร้างนวัตกรรมที่ผลิตน้อยแต่สร้างรายได้สูง จากประเทศปานกลางไปสู่ประเทศที่มีรายได้สูงอย่างเท่าเทียมให้ได้  ส่วนสำคัญที่สุด ผู้สูงอายุ ซึ่งมีจำนวนมากขึ้น เพราะคนเหล่านี้มีประสบการณ์ มีความรู้ความสามารถ มีเครือข่าย จะทำอย่างไรให้คนเหล่านี้เป็นทุนมนุษย์ขับเคลื่อนประเทศ  สิ่งเหล่านี้จะสำเร็จต้องใช้พลังจากทุกภาคส่วน สกศ. กำหนดไว้ในยุทธศาสตร์การศึกษาแห่งชาติ ๑๕ ปี  ๑๐ ยุทธศาสตร์  ซึ่งยุทธศาสตร์ที่ ๔ ระบุว่าต้องสร้างความร่วมมือจากทุกภาคส่วนของสังคม เพื่อช่วยกันจัดการศึกษาให้มีคุณภาพ  การเรียนรู้ของมนุษย์ไม่ได้อยู่ที่การศึกษาอย่างเดียวแต่อยู่ที่การขัดเกลาของสังคมควบคู่กันไปด้วย การจะสร้างคนๆ หนึ่งให้มีคุณภาพ ต้องใช้มือจำนวนมากช่วยกันโอบอุ้ม ถ้าต้องการสร้างคนเป็นแสนเป็นล้านคนที่มีคุณภาพ ต้องใช้มือของทุกภาคส่วนเข้ามาช่วยให้สำเร็จ   การตั้งสมัชชาการศึกษาจังหวัด ไม่ได้คิดโดยสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาอย่างเดียวเท่านั้น หลายจังหวัดมีอยู่แล้ว แต่ละทีอาจเน้นไม่เหมือนกัน เช่น เน้นเรื่อง ภูมิปัญญา  ศิลปวัฒนธรรม  ยกระดับคุณภาพการศึกษา ฯลฯ สิ่งที่ต้องตกลงร่วมกันว่า ถ้ามีสมัชชาการศึกษาจังหวัดควรมีกระบวนการหรือแนวทางอย่างไร  สมัชชาควรเกิดอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ควรกำหนดกรอบจนไม่สามารถปรับเปลี่ยนได้ เช่น กำหนดว่าใครต้องข้ามาร่วม  เมื่อสมัชชาเกิดขึ้นแล้ว  ต่อจากนั้น คือการ กำหนดประเด็นดำเนินการในพื้นที่ เช่น  จังหวัดมีจุดเด่นอะไร ด้อยอะไร ได้แก่ มีจุดเด่นด้านศิลปวัฒนธรรม เสริมให้เด็กได้หรือไม่ มีจุดอ่อน เช่น  โอเน็ตต่ำ  เด็กอาชีวศึกษาในจังหวัดยังมีผลการเรียนไม่ดี  อาจขอความร่วมมือ ให้โรงงานเปิดให้ฝึกงาน เป็นต้น สิ่งสำคัญคือ สร้างคนทั้งจังหวัดให้เป็นคนที่มีคุณภาพ เพื่อรองรับโลกในศตวรรษที่ ๒๑ ให้ได้ สมัชชาการศึกษาอาจไม่ได้เน้นเฉพาะการศึกษา แต่สนับสนุนเรื่องอื่นๆ ที่สอดคล้องกับความต้องการของจังหวัดของตน เช่น บางแห่งมีศิลปวัฒนธรรม ประเพณี สถานที่ท่องเที่ยวงดงาม  ต้องสร้างคนให้เหมาะสมกับจังหวัดของตน เช่น เน้นเรื่องภาษาเพื่อนบ้าน  เน้นความรู้เรื่องการท่องเที่ยว ซึ่งไม่จำเป็นต้องเหมือนกันทุกจังหวัด  ทั้งนี้ต้องมีแผนงานและโครงการที่จะดำเนินการ