วันที่ 10 มีนาคม 2569 รศ.ดร.ประวิต เอราวรรณ์ เลขาธิการสภาการศึกษา มอบหมายให้ นายวีระพงษ์ อู๋เจริญ ผู้อำนวยการสำนักประเมินผลการจัดการศึกษา เป็นประธานการประชุมผู้ทรงคุณวุฒิพิจารณา (ร่าง) แนวทางการพัฒนากรอบการประเมินประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษา โดยมี ศ.ดร.ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์ อดีตประธานคณะอนุกรรมการสภาการศึกษา ด้านปฏิรูปเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา ดร.ชวลิต โพธิ์นคร อดีตผู้เชี่ยวชาญของสำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน รศ.ดร.พร้อมพิไล บัวสุวรรณ อาจารย์ประจำคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ผศ.ดร.วรรณวิศา สืบนุสรณ์ คล้ายจำแลง อาจารย์ประจำคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พร้อมด้วยผู้แทนจากหน่วยงานการศึกษา เข้าร่วมประชุม ณ ห้องประชุมกำแหง พลางกูร สกศ.

นายวีระพงษ์ นำเสนอ (ร่าง) แนวทางการพัฒนากรอบการประเมินประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษา ใจความสำคัญว่า ตามกฎหมายรัฐต้องลงทุนการจัดการศึกษาให้กับประชากรของประเทศเพื่อพัฒนาทุนมนุษย์ซึ่งถือเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าและยั่งยืน ซึ่งการลงทุนเพื่อการศึกษามีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องแต่ผลลัพธ์ทางการศึกษากลับอยู่ในลำดับรั้งท้าย ดังนั้นประเด็นด้านประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษาจึงมีความสำคัญ โดยการประเมินที่ผ่านมาของ สกศ. ยังขาดการประเมินผลผลิตของนโยบาย/โครงการสำคัญที่ขับเคลื่อนการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษาให้เกิดประสิทธิภาพ อาทิ การเพิ่มงบอุดหนุนรายหัวของผู้เรียน การเพิ่มงบประมาณการพัฒนาเด็กปฐมวัย การเพิ่มสัดส่วนครูระบบเปิด การลงทุนแพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อการศึกษา การขับเคลื่อน พ.ร.บ. พื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562 โครงการ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนคุณภาพ ฯลฯ 

สกศ. จึงดำเนินการวิจัยเพื่อพัฒนากรอบการประเมินประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษา โดยแบ่งเป็น 2 ลักษณะ คือ ทรัพยากรที่เป็นตัวเงิน (In-Cash) และทรัพยากรที่ไม่เป็นตัวเงิน (In-kind) ได้แก่ ครู และเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา โดยกรอบการประเมินประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษาจะแบ่งตัวชี้วัดเป็น 2 กลุ่มได้แก่ กลุ่มที่ 1 ตัวชี้วัดเพื่อประเมินในระดับมหภาค โดยเน้นที่งบประมาณทางการศึกษา VS ผลลัพธ์ทางการศึกษา (การเข้าถึงและคุณภาพ) และกลุ่มที่ 2 ตัวชี้วัดเพื่อประเมินผลผลิต (output) ของการขับเคลื่อนนโยบาย/แผนการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษาให้เกิดประสิทธิภาพ (งบประมาณ ครู และเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา) 

จากนั้นที่ประชุมได้ร่วมให้ข้อเสนอแนะต่อ (ร่าง) ดังกล่าวในหลายประเด็น เช่น การประเมินควรทำเป็นกรณีศึกษาไป เช่น ในพื้นที่กรุงเทพ หรือชนบท และการเก็บข้อมูลต้องแม่นยำ มีประสิทธิภาพ มีการวัดผลลัพธ์ว่าต้องการสมรรถนะด้านใดจากเด็กที่จบการศึกษา  มองภาพกรอบการประเมินให้ชัดเจนว่าขอบเขตควรอยู่ตรงไหน เพิ่มคำนิยามให้ชัดเจนและครอบคลุมมากขึ้น ประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษาวัดจากประโยชน์สูง ประหยัดสุด เน้นเก็บข้อมูลโครงการที่ใช้งบประมาณสูงและมีผลกระทบสูง รับฟังเสียงสะท้อนจากทุกภาคส่วนทั้งฝั่งอุปสงค์และอุปทานของภาคการศึกษา การประเมินต้องครอบคลุมการศึกษาในทุกสังกัด เป็นต้น

ข้อคิดเห็นและข้อเสนอแนะของผู้ทรงคุณวุฒิในวันนี้ สกศ. จะนำไปปรับปรุง (ร่าง) แนวทางการพัฒนากรอบการประเมินประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษาให้มีความสมบูรณ์ เพื่อให้การจัดการศึกษาเป็นไปอย่างทั่วถึง และเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรเพื่อการศึกษาในอนาคตต่อไป